ಕರ್ನಾಟಕ

ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬೇಸಗೆ ಶಿಬಿರ ೨೦೧೩ :ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕೆಯ ನೋಟಗಳು

Posted on ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18, 2013. Filed under: ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ.Kannada Language, ಕರ್ನಾಟಕ, ಜರ್ಮನಿ, ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್, Kannada Summer School, Wurzburg |

ಜರ್ಮನಿಯ ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಇಂಡಾಲಜಿ ವಿಭಾಗದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ‘ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕನ್ನಡ ಬೇಸಗೆ ಶಿಬಿರ ‘ ಸಪ್ಟಂಬರ ೨ ರಿಂದ ೧೪ರ ವರೆಗೆ ನಡೆಯಿತು . ಕನ್ನಡದ ಯಾವುದೇ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು , ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಕಲಿಸುವ ಎರಡು ವಾರಗಳ ತೀವ್ರ ಕಲಿಕೆಯ ಈ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ಡಾ . ಕತ್ರಿನ್ ಬಿಂದರ್ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದೆವು . ಸಾರಾ ಮೆರ್ಕ್ಲೆ ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸದ ಜೊತೆಗೆ , ನಾವು ಮಾಡಿದ ಪಾಠಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೂರಕ ವ್ಯಾಸಂಗದ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಸಿದರು . ಪ್ರೊ . ಹೈದ್ರೂನ್ ಬ್ರೂಕ್ನರ್ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸ , ಸಂಸ್ಕೃತಿ , ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು .
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕನ್ನಡೇತರರಿಗೆ ಕಲಿಸಲು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇದ್ದರೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಇಂತಹ ಎರಡು ವಾರಗಳ ತೀವ್ರ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅವು ಸಹಕಾರಿ ಆಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವೇ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೈಪಿಡಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ , ಕಳೆದ ಎರಡು ಶಿಬಿರಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿಯ ಮೊದಲ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತೊಡಗಿ , ಸೌಜನ್ಯದ ನುಡಿಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು , ಬಳಿಕ ದಿನಬಳಕೆಯ ಪದಗಳ ವಿಷಯಾನುಸಾರ ಪಟ್ಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಪದಬಳಕೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಸುತ್ತೇವೆ .

ಕನ್ನಡದ ಧ್ವನಿಮಾಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿ  ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ . ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತೊಡಕಾಗುವುದು ಮೂರ್ಧನ್ಯ ಧ್ವನಿಮಾಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆ .; ಟ ,ಡ , ಣ , ಳ ‘- ಇವುಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯನ್ನು ದಂತ್ಯ ಧ್ವನಿಮಾಗಳಾದ ‘ತ ,ದ , ನ , ಲ ‘ ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿ  ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಭಿನ್ನ ಅರ್ಥದ ಪದಗಳ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ : ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅನ್ನ .

ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಇರುತ್ತದೆ . ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಯಾದಿ ಜೊತೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ . ಹೀಗೆ ಪದಗಳ ಪರಿಚಯ , ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳ ಬಳಕೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು , ಸರಳ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಬಳಸಲು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡುತ್ತೇವೆ . ಬೇಕು , ಬೇಡ , ಸಾಕು , ಸಾಲಲ್ಲ, ಇಷ್ಟ , ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ , ಗೊತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ – ಇವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ .ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನು  ಷಷ್ಠೀ , ಚತುರ್ಥಿ , ದ್ವಿತೀಯಾ , ಸಪ್ತಮಿ ಮತ್ತು ತೃತೀಯ ಹಾಗೂ ಪಂಚಮೀ – ಈ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ತರಬೇತಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ . ಮುಂದೆ ವಿಧ್ಯರ್ಥಕ , ಉತ್ತೇಜಕ ಮತ್ತು ಅನುಮೋದನೆಯ ವಾಕ್ಯಗಳ ರಚನೆಯ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಯುತ್ತದೆ . ಬಳಿಕದ ಹಂತ -ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ‘ ಇರ್ ‘ ಮತ್ತು ‘ ಇದ್ ‘ ಗಳ ಪ್ರಯೋಗ . ಮುಂದೆ ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲ, ಭವಿಷ್ಯತ್ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಭೂತಕಾಲಗಳ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಬಹತೇಕ ಎಲ್ಲ ದಿನಬಳಕೆಯ ಕ್ರಿಯಾ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಕೊನೆಗೆ ಭೂತ ಕೃದಂತದ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನೂ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ .
ಎರಡು ವಾರಗಳ ( ಭಾನುವಾರಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ) ಈ ಶಿಬಿರದ ಆರಂಭದ ದಿನದಿಂದಲೇ ಕನ್ನಡ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ . ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣ ,ಪದಕೋಶ , ವಾಕ್ಯರಚನೆ ಮತ್ತು ಆಡು ಮಾತು – ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಮೀರಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತಾಡಲು ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ .

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು  ನಮ್ಮ ಕಲಿಸುವಿಕೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ದಿನದಿನ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು  ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ಪ್ರತೀ ದಿನ ನಾವು ಮೂವರು ಅಧ್ಯಾಪಕರು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ  ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ  ನಾವು  ಕಲಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದು -ಇವನ್ನು ಕುರಿತು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು  ನಮ್ಮ ತರಗತಿಗಳ ಬಳಿಕದ ಬಿಡುವಿನ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ  ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮುಂದಿನ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ವಿಷಯ ಹಾಗೂ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೊಸತಾಗಿಯೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ . ಹೀಗೆ ಪ್ರತೀದಿನ ಮೂರು ಬಾರಿ ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆ . ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದಿನ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಕಲಿಸುವುಕೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ .
ಎರಡನೆಯ ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಲವಲವಿಕೆಯ ಸರಳ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ . ಇಬ್ಬರು ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ,ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ , ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆ ಆಡುವ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಅವರೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಅವರ ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕತೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ,ಅದನ್ನು ಓದಿ ಅದರ ಅರ್ಥ ವಿವರಿಸಲು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ . ಬರವಣಿಗೆಯ ಕೌಶಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು , ಅವರು ಕರಿಹಲಗೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲಸೂಚಕ ಕನ್ನಡ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಬರೆದು ತೋರಿಸಲು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈ ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು .
ಅಂತಹ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕೆಯ ತರಗತಿಯ ಒಳಗಿನ ಬಹುಬಗೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ .
ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಲು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿರಿ .

Advertisements
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ಕನ್ನಡ ಬೇಸಗೆ ಶಿಬಿರದ ನಡುವೆ ಕತ್ರಿನ್ ಯಕ್ಷಗಾನ

Posted on ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 12, 2013. Filed under: ಕರ್ನಾಟಕ, ಜರ್ಮನಿ, ರಂಗಭೂಮಿ, Kannada Summer School, Karnataka, Katrin Binder, Yakshagana Theater |

ಜರ್ಮನಿಯ ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಇಂಡಾಲಜಿ ಪೀಠದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ವಾರಗಳ ‘ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕನ್ನಡ ಬೇಸಗೆ ಶಿಬಿರ ‘ ಸಪ್ಟಂಬರ ೨ ರಂದು ಆರಂಭವಾಗಿ ನಾಡದು ಶನಿವಾರ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ . ಇದರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತು ಡಾ . ಕತ್ರಿನ್ ಬಿಂದರ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ಪೂರಕ ವ್ಯಾಸಂಗ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಸಾರಾ ಮೆರ್ಕ್ಲೆ , ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸ ಕಲೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪ್ರೊ . ಹೈದ್ರೂನ್ ಬ್ರೂಕ್ನರ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . ಕನ್ನಡ ಪಾಠಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನಿನ್ನೆ ಡಾ . ಕತ್ರಿನ್ ಬಿಂದರ್ ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಕಲೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕತೆಯನ್ನು ವೇಷಭೂಷಣ ಧರಿಸಿಯೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಿತೋರಿಸಿದರು . ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ಶಿಬಿರದ ತರಗತಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಯಿತು .
ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ,ಅಲ್ಲಿನ ತ್ಯೂಬಿಂಗನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಇಂಡಾಲಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಂ ಎ ಮಾಡುವಾಗಲೇ ಕತ್ರಿನ್ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್ ಥೀಸಿಸ್ ಗೆ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡರು . ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಗುರು ಸಂಜೀವ ಸುವರ್ಣ ರಿಂದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪರಂಪರೆಯ ಕುಣಿತ ಮತ್ತು ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು . ಯಕ್ಷಗಾನದ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದರು . ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತಾಡಲು ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರು . ಈ ಎಲ್ಲ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲವಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್ ಥೀಸಿಸ್ ನ್ನು ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ೧೯೯೩ ರಲ್ಲಿ ಎಂ ಎ ಪದವಿ ಪಡೆದರು . ಈ ಥೀಸಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ‘ ಅಭಿಮನ್ಯು ಕಾಳಗ ‘ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕನ್ನಡದಿಂದ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ . ಈ ಥೀಸಿಸ್ ೧೯೯೪ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ . ಬಳಿಕ ಕತ್ರಿನ್ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿಗೆ ಬಂದು ಯಕ್ಷಗಾನದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ , ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿ ಬಹು ಬಗೆಯ ತರಬೇತಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು . ಅವರು ಪಿ . ಹೆಚ್ ಡಿ . ಪದವಿಗಾಗಿ’ ಯಕ್ಷಗಾನ ರಂಗಭೂಮಿ ‘ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರೊ . ಬ್ರೂಕ್ನರ್ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿ ತ್ಯೂಬಿಂಗನ್ ವಿವಿಯಿಂದ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪದವಿ ಪಡೆದರು . ಅವರ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಅದು ೨೦೧೩ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ . ಡಾ . ಕತ್ರಿನ್ ಬಿಂದರ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಡುಪಿ ದೆಹಲಿ ಸಹಿತ ಅನೇಕ ಕಡೆ ತಮ್ಮ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ . ಜರ್ಮನಿ , ಸ್ವಿಜರ್ ಲೆಂಡ್ , ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಸಹಿತ ಯೂರೋಪಿನ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಯಕ್ಷಗಾನ ಅಭಿನಯ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ .
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿತಿರುವ ಕತ್ರಿನ್ ಜೊತೆಗೆ ‘ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕನ್ನಡ ಬೇಸಗೆ ಶಿಬಿರ ‘ ದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳು ತ್ತಿರುವುದು ಇದು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ . ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೊಸಗನ್ನಡದ ಆಯ್ದ ಕವನಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಿಂದ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಅನುವಾದ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ .
ನಿನ್ನೆಯ ದಿನ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಡಾ . ಕತ್ರಿನ್ ಬಿಂದರ್ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಸಭಾಲಕ್ಷಣ ಭಾಗದ ಸ್ತ್ರೀ ವೇಷದ ಕುಣಿತದ ವೈವಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಕುಣಿದು ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಿದರು ಕತ್ರಿನ್ ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದು ‘ಆಡ ಪೋಗುವ ರಂಗಾ ಆಡ ಪೋಗುವಾ …… ‘ ಮತ್ತು ‘ ರಂಗನ್ಯಾತಕೆ ಬಾರನೇ ಅಂಗನಾಮಣಿ …… ‘ ಪದ್ಯಗಳಿಗೆ . .
ಅದರ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ . ಅವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನೋಡಲು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿರಿ .

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ‘ಬುದ್ಧನ ಧರ್ಮ ‘, ಬಸವಣ್ಣನ ‘ಕಾಯಕ ‘ ಮತ್ತು ಗುಲ್ವಾಡಿಯವರ ‘ಭಾಗೀರಥಿಯ ಕಟ್ಟಳೆ’

Posted on ಡಿಸೆಂಬರ್ 6, 2011. Filed under: ಕರ್ನಾಟಕ, ಧರ್ಮ | ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , , , |

ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ( ೧೪ ಎಪ್ರಿಲ್ ೧೮೯೧-೬ ದಶಂಬರ ೧೯೫೬  )- ಈದಿನ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ,ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದು -ಅವರು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಮನುಷ್ಯರ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ಕಂಡದ್ದು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಮಾಜವನ್ನು  ಮುರಿದು  ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದು.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಬುದ್ಧನ ತತ್ವಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೆ ಧರ್ಮ ಎನ್ನುವುದು ಸಮಾನವಾಗಿ ದೊರೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ತತ್ವವನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು.ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ  ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಗಿಂತ ಬುದ್ಧ ಅವರಿಗೆ ಆದರ್ಶವಾಗಿ ,ಬೆಳಕಿನ ದಾರಿಯಾದ.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ’Buddha or Karl Marx ‘ ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕುರಿತ  ಬುದ್ಧನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ” ಮುಕ್ತ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮವು ಆವಶ್ಯಕ. ಧರ್ಮವು ಬದುಕಿನ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ,ದೇವರನ್ನು ಕುರಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲ.ಧರ್ಮದ ಕೇಂದ್ರ ದೇವರು ಅಲ್ಲ.ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯೇ ಧರ್ಮದ ಕೇಂದ್ರ.ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವು  ಜನರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನೈತಿಕತೆಯು ಬದುಕಿನ ಕೇವಲ ಆದರ್ಶ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕಿನ ನಿಯಮ.ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸಮಾನರು.ಎಲ್ಲರ ಬಗೆಗೂ ಮೈತ್ರಿಭಾವವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕಲಿಯುವ ಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆ.ನಡತೆ ಇಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಪಾಯಕಾರಿ.ಶಾಶ್ವತವಾದುದು ,ಅಂತಿಮವಾದುದು ಎಂದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವಂಥದು. ಇರುವುದು ಎಂದರೆ ಆಗುವುದು .”

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅವಯವಗಳು ಇರುತ್ತವೆ : ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆ.ಅವು ಒಂದರೊಡನೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡವು.ಅವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಸಮಾಜಸುಧಾರಕರು,ಚಿಂತಕರು ,ಸಾಹಿತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ‘ಧರ್ಮ’ ದ ಚಲನಶೀಲತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ‘ಕಟ್ಟಳೆಗಳು’ ಆಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಬದುಕಿನ ಕೆಡುಕುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದಾಗ ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳು ದೇಶದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ವಚನಸಾಹಿತ್ಯವು  ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಾರಿದ ತತ್ವಕ್ಕೆ  ಸಂವಾದಿಯಾದ ಆಲೋಚನೆಯು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ದಾರ್ಶನಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.ಬಸವಣ್ಣ  ಮತ್ತು ಇತರ ವಚನಕಾರರ ವಚನಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ‘ಕಾಯಕ ‘ಮತ್ತು ‘ದಾಸೋಹ’ ತತ್ವಗಳು ಮನುಷ್ಯ ಕೇಂದ್ರಿತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತವೆ.ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗಿನ ಇಂಡಾಲಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ನಾಟಕದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆ’ ಎಂಬ ವಿಷಯದ ನನ್ನ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ವಾರಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡ ವಚನಕಾರರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಚನಗಳ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಅನುವಾದಗಳ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಒಳಹೊಕ್ಕಷ್ಟೂ ಈ ವಚನಗಳು ತುಂಬಾ ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಕನ್ನಡದ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾದಂಬರಿ ‘ಇಂದಿರಾಬಾಯಿ’ ( ೧೮೯೯).ಗುಲ್ವಾಡಿ ವೆಂಕಟರಾವ್ (೧೮೪೪-೧೯೧೩) ಅವರ ‘ಇಂದಿರಾಬಾಯಿ’ ಕಾದಂಬರಿಯು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ  ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿ.ಈ ಕೃತಿಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ  ಒಳಗಾಗಿದೆ.ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಓದಿದ್ದಾರೆ.ವಿಮರ್ಶಕರು ಅದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಗಳನ್ನು  ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.’ಇಂದಿರಾಬಾಯಿ’ ಇಂಗ್ಲಿಷಿಗೆ ಕೂಡಾ ಅನುವಾದ ಆಗಿದೆ.ಗುಲ್ವಾಡಿಯವರು ಇನ್ನು ಎರಡು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು  ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.’ಭಾಗೀರಥಿ’ ಮತ್ತು’ ಸೀಮಂತಿನಿ ‘.ಇವು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.ಇವುಗಳ ಪ್ರತಿಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆಯೂ ಒಂದು ಕಾರಣ.

ಗುಲ್ವಾಡಿ ವೆಂಕಟರಾಯರು ತಮ್ಮ  ‘ಭಾಗೀರಥಿ’ (೧೯೦೦ ) ಕಾದಂಬರಿಗೆ  ‘ಮೂರ್ಖತ್ವದ ಯಾತನೆಗಳು’ ಎಂಬ ಬದಲಿ ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಕೃತಿಯ ವಿಡಂಬನೆಯ ಧಾಟಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.ಕಾದಂಬರಿಯ  ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗುಲ್ವಾಡಿಯವರು  ಹೇಳುವ ಪೀಠಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳು :”ಸತ್ಯತೆ,ಹೃದಯ ನಿರ್ಮಲತೆ ಇವೆರಡು ಸಾಧನಗಳು ಇಹಪರಗಳ ಸಾರ್ಥಕಗಳೆಂದು ಇಂದಿರಾಬಾಯಿ ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳೋಣವಾಯಿತು.ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಖತನವು ಎಂದಿನವರೆಗೆ   ನೆಲೆಸಿರುವುದೋ ಅಂದಿನವರೆಗೆ ಆ ಸಾಧನಗಳು ನಮಗೆ ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿ  ಲಭಿಸವು .ಈ ವಿಷಯವು ಭಾಗೀರಥಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಕೃತವಾಗುವುದು.”

ಭಾಗೀರಥಿ-ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಪಾತ್ರ.ಆಕೆ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಕಿಯೂ ಹೌದು.ಬಡ ವಿಧವೆ ಭಾಗೀರಥಿಯು ತನ್ನ ನೆರೆಯವಳಾದ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಹೆಣ್ಣು ಲೀಲಾವತಿಗೆ ತನ್ನ ಯಾತನೆಯ ಕತೆಯನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.ಅವಿಶ್ವಸನೀಯ  ನಿರೂಪಕಿಯ ಮಾದರಿಯಾಗಿರುವ ಭಾಗೀರಥಿಗೆ ತಾನು ಹೇಳುವುದರ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಗಳ ಅರಿವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಭಾಗೀರಥಿಯು ‘ಕಟ್ಟಳೆ ಭಾಗೀರಥಿ’ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದವಳು.ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು  ಕುರುಡಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ದುರಂತಗಳ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಯಾತನೆಯ ಬದುಕಿನ ಕತೆ ಆಕೆಯದ್ದೇ ವಿವರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಹೆಣ್ಣು ಜನಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕಾಣುವುದು,ಭಾಗೀರಥಿ ಹೇಳುವ ” ಆನೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆ ಎಂಬಂತೆ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆನು” ಎಂಬ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.ಐದು ವರ್ಷದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಭಾಗೀರಥಿಗೆ ಏಳು ವರ್ಷದ ಗಂಡುಮಗುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿದ್ದು , ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೈತುಂಬ ಚಿನ್ನ ಹೇರಿ ದೊಡ್ಡವರು ಅರ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು -ಇವು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ದುರ್ವ್ಯಯವನ್ನು ವಿಡಂಬಿಸುವ ವಿವರಗಳು.ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಭಾಗೀರಥಿಯು ಲೀಲಾವತಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ :” ಸಾಯಾನದಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮುಂಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿಡಬಾರದು. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಗಡಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಥಮತಃ ತುರಿಯಬೇಕು .ಆ ಬಳಿಕ ಗಂಡು ಗಡಿಯನ್ನು ತುರಿಯಬೇಕು.ಮುತ್ತೈದೆಯು ಚೆನ್ನೆಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.ಮುತ್ತೈದೆಯು ನಾಲ್ಕನೇ ನೀರು ಮಿಂದು ಮನೆಯೊಳಗೆ  ಬರುವಾಗ ,ದುಷ್ಟ ದುರ್ಮಾರ್ಗಿಗಳನ್ನು ಕಾಣದ ಹಾಗೆ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಬರಬೇಕು .” ಇವು ಭಾಗೀರಥಿಯ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಘ್ಯ ವಾದುವು.ಅವಳ ಪ್ರಕಾರ ಇವುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದವರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇ ಇಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಇರುವ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಭಾಗೀರಥಿ ಕೊಡುವಾಗ ಮತ್ತು ಆಕೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಾಗ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಡಂಬನೆಯ ಧಾಟಿ ಇದೆ:

“ಮುತ್ತೈದೆಯು ಕಾಲುನೀಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಮಗು ಆಕೆಯ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಬಾರದು .ದಾಟಿದರೆ ಆಕೆಗೆ ಅಕಾಲ ಗೊಡ್ಡುತನ  ಪ್ರಾಪ್ತಿಸುವುದು .ಆ ಮಗುವಿನಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕಾಲು ದಾಟಿಸಿದರೆ ಆ ದೋಷ ಪರಿಹಾರ ಆಗುವುದು.”

“ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸು ಅಥವಾ ಹೆಂಗಸು ,ಬಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಮುತ್ತೈದೆಯರು ಬಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.ಅವಸ್ಥಾ ವಿಶೇಷದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪಿ ಹಾಗೆ ಮುಂದಾಗಿ ಮಿಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ ,ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿದವನೊಬ್ಬನನ್ನು ಆ ಬಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಮೀಯಿಸಿ , ಆ ಬಳಿಕ ಮುತ್ತೈದೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.”

“ಮುತ್ತೈದೆಯು ಗಂಡನ ಎಂಜಲೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ಬೇರೆ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಡರೆ ,ಆ ದಿವಸ ಹೇಗಾದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ,ಅವನ ಎಂಜಲನ್ನು ತಿಂದರೆ ದೋಷ ಪರಿಹಾರ.”

ಹೀಗೆ ದೋಷ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾ ಭಾಗೀರಥಿಯು ,ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಕಾರಣವಾಗಿ ತಾನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಲೀಲಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ  : ” ಗರ್ಭವತಿ ಸ್ತ್ರೀಯು ನೂತನವಾಗಿ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಇಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದೂ ಗ್ರಹಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ  ಎರಡು ಕಟ್ಟಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದುದರಿಂದ ನನಗೆ  ಪ್ರಸೂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ವೇದನೆಗಳು ಉಂಟಾಯಿತು ,ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವಿಗೆ ಹಂಸಪಾದಗಳು ಆದುವು .”

ನಿಷೇಧಾತ್ಮಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಂತಹ ಕಟ್ಟಳೆಗಳೇ  ಜನರು  ನಿಷೇಧಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು  ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.ಕ್ರಿಯಾಶೂನ್ಯತೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಭಾಗವಾಗುವುದೂ ಇಂತಹ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಂದಲೇ ಎನ್ನುವ ಧ್ವನಿ ಕಾದಂಬರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.ಎಲ್ಲರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಶಯ  ಅಪನಂಬಿಕೆ ,ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳರಿಮೆ -ಇಂಥ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಭಾಗೀರಥಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪುಗೊಂಡು ಆಕೆಯ ಬದುಕು ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನ ಆಗುತ್ತದೆ.ಕಾದಂಬರಿಯ ಒಳಗಡೆ ಬರುವ ಲಘು ಘಟನೆಗಳ ರೂಪದ ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆ.ಇಂತಹ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಉಂಟುಮಾಡುವ ನಿದರ್ಶನಗಳಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಭಾಗೀರಥಿಯ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ:

” ಹೆಂಡತಿಯು ಗಂಡನ ಜೊತೆಗೇ ಬರಬೇಕು.ಆದರೆ ಗಂಡನಿಗೆ ರಜಾ ಸಿಕ್ಕದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯು ಗಂಡನ ಅಂಗವಸ್ತ್ರದ ಪಂಚೆಯನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು.”

“ಒಬ್ಬನು ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ‘ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿ ?’ಎಂದು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೇಳಿದರೆ ,ಆ ಕಾರ್ಯ ಎಂದೂ ಕೈಗೂಡದು.ಒಂದು ದಿನ ಯಜಮಾನರು ಬಹಿರ್  ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಶಿವರಾಮನು ಎಚ್ಚರಗೇಡಿತನದಿಂದ ‘ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿ ?’ಎಂದು ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟನು.ಯಜಮಾನರು ಒಂದು ತಾಸು ಪರ್ಯಂತರ ಚಾರುಚಿಂಬಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಗಿ  ಮರಳಿ ಬರಬೇಕಾಯಿತು.”

“ಇಂಥ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಿಮ್ಮಂಥವರಿಗೆಲ್ಲ ನಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.ಅದು ಕಲಿಕಾಲದ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನಲ್ಲ.”

ಮಗುವಿನ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಇಂಗ್ರೆಜಿ ಔಷಧವನ್ನು  ಕೊಡಿಸಿದರೆ ತಾನು ವಿಷ ತಿಂದು ಸಾಯುವೆನೆಂದು ಭಾಗೀರಥಿ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ,ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಂಗಪೂಜೆ ,ಮಾರಮ್ಮನ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಣಗಳ ಅರ್ಪಣೆ ಮೊದಲಾದ ಆಚರಣೆಯು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.ಮಗು ಸಾಯುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಭಾಗೀರಥಿಯ ವಿವರಣೆಯಂತೆ ,ನಚ್ಚ ಭಟ್ಟನು ಇಡೀ ಎಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು ಮನೆಯೊಳಗೆ ತಂದದ್ದೇ ಮಗುವಿನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ.

ತಾನು ಉಪದೇಶಿಸುವ  ಅನುಸರಿಸುವ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ತನಗೆಯೇ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಭಾಗೀರಥಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತವೆ.ಲೀಲಾವತಿಯು ನಸುನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸೆರಗನ್ನು ಬಾಯಿಗಡ್ಡ ಹಿಡಿದು  ಭಾಗೀರಥಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ :”ನಿಮ್ಮ ಪತಿ ಕಾಲವಾದಾಗ ನೀವೇಕೆ ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಅನುಮೃತಳಾಗದಿದ್ದದ್ದು ?” ಆಗ ಭಾಗೀರಥಿಯು ತುಸು ಹೊತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು , ಅಧೋವದನಳಾಗಿ ನಿಂತು,ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ನಿಲುವಿಗೆ ಸಮಜಾಯಿಸಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡುತ್ತಾಳೆ: “ಆದರೆ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ದೊರೆತನದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಬಲ್ಲೆಯಾ ?” ಎಂದು ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿ,ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ :” ನನ್ನ ದೆಸೆಯಿಂದ ಲೋಕದ ಬೇರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ  ಉಪದ್ರವ ಸಂಭವಿಸಬಹುದೆಂದು ಹೆದರಿ,ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕೋಸ್ಕರ  ನಾನು ಸಾಯದಿದ್ದುದು ,ಅಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನಲ್ಲ.ಈ ನಶ್ವರ ದೇಹವಿರುವ ಪರ್ಯಂತರ ನಾವು ಪರೋಪಕಾರ ನಿರತರಾಗಬೇಕಾದುದೇ ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ ” ಎಂದು ಒಂದು ಶ್ಲೋಕದ ಮೊರೆಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

ತನ್ನ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಂಥ ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಗಂಡ ಸತ್ತಾಗ ಭಾಗೀರಥಿಯು ತನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಬೇರೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಸಂಬಳ ಕೊಟ್ಟು ಅವಳಿಂದ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗಾಗಿ ಅಳುವ ಚಾಕರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ :

” ಅಳುವುದೆಂದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ ?ಅವರ ಜನ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ  ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ,ಹೊಗಳಿ ರಾಗಯುಕ್ತವಾಗಿ ,ಬೇರೆಯವರು ಕೇಳಿದಾಗ ಪದ್ಯಗಾನದಂತೆ ತೋರುವ ಹಾಗೆ ಅಳಬೇಕಷ್ಟೆ ? ಅದು ನನ್ನಿಂದ ಕೇವಲ ಅಸಾಧ್ಯವಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಾಯಿ ಹೋದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಹೋಯಿತು,-ಅವಳು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಪರ್ಯಂತರ ದಿವಸಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾರಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಅತ್ತಳು.”

ಇಂಥದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಸಂಗ -ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುತ್ತ ಹೊರಳಾಡುವ ಸೇವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು.ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಭಾಗೀರಥಿ ತಾನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಸೇವೆಯನ್ನು ಬೇರೊಬ್ಬಳಿಂದ ಸಂಬಳ ಕೊಟ್ಟು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ :

“ಹೊರಳಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು ಶಕ್ತಿ ಹೀನಳಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಆ ಸೇವೆಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬ ವಿಧವೆಯನ್ನು ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳ ಕೊಟ್ಟು ನೇಮಿಸಿದೆ.ಆಕೆಯು ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೂ ಕುಂದಿಲ್ಲದೆ ಚೆಂದವಾಗಿ ಹೊರಳಾಡಿ ,ಅದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ದರ್ಪಣ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಧಾರಾದತ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಳು .”

ಈ ಎರಡು ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ  ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಆಚರಣೆಯು ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಭಾಗೀರಥಿಯು  ಅವುಗಳಿಗೆ ಬದಲಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವಾಗ ,ಅವುಗಳಿಗೆ ಬದಲಿಗಳಾಗಲೀ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳಾಗಲೀ  ಅವಳ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಗುಲ್ವಾಡಿ ವೆಂಕಟರಾಯರು ತಮ್ಮ ‘ಭಾಗೀರಥಿ’ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಳೆಗಳ  ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ದಾರ್ಶನಿಕ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.’ಸುಟ್ಟ ಚರಿತ್ರೆ’ ಎಂದು ಭಾಗೀರಥಿ ತನ್ನ ಜೀವನವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೇ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಂದುಹೋದ ಜೀವನಪದ್ಧತಿಯೊಂದು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಆಗುವ ನಿಲುವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಗುಲ್ವಾಡಿಯವರು ‘ಭಾಗೀರಥಿ’ ( ೧೯೦೦ )  ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ೧೧೧ ವರ್ಷಗಳು ಸಂದುವು.ಭಾಗೀರಥಿ ಈಗ ಬದುಕಿರಲಾರಳು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂರು ದಿನಗಳ  ದಟ್ಟ ಮೋಡ ಮತ್ತು ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆಯ ಬಳಿಕ ಈದಿನ ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.ಕತ್ತಲೆಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತೋರಿಸಿದ ನನ್ನ ಭಾರತದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ,’ನನ್ನ ದೇಹವೇ ದೇಗುಲ ‘ಎಂದು ಕಾಯ ಮತ್ತು ಕಾಯಕವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದ ನನ್ನ  ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಬಸವಣ್ಣ , ೧೧೧ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಬರೆದ ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕ ಸಾಹಿತಿ  ಗುಲ್ವಾಡಿ ವೆಂಕಟ ರಾವ್  -ಇವರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಣವಿಲ್ಲದ  ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ  ಹಗಲು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದೆ :’ ಬುದ್ಧಂ ಶರಣಂ ಗಚ್ಛಾಮಿ.’

Read Full Post | Make a Comment ( 4 so far )

Karnataka State: Unification and Identity-Two Kannada Poems

Posted on ನವೆಂಬರ್ 11, 2011. Filed under: ಕರ್ನಾಟಕ, Karnataka | ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , , |

The present State of Karnataka in South  India was formed on 1st November 1956 by the States Reorganisation Act passed by the Indian Parliament in that year , integrating five Kannada sub regions -Bombay Karnataka,Old Mysore ,Hyderabad Karnataka ,Madras Karnataka and Coorg.Kannada ,a major Dravidian language which has the existence of  more than two thousand years ,was the binding force and identity marker for the integration of the State of Karnataka in the present form.

The month of November is remembered and celebrated every year within  Karnataka and in the diaspora of Kannada, with programs consolidating and accelerating the consciousness of Kannada and Karnataka.

One can refer for details about Karnataka and Unification of Karnataka in Google also.A publication on this subject is also recommended : ‘Karnataka Unification -A Political Interpretation ‘:Dr.K.Raghavendra Rao.Published -Prasaranga ,Kannada University,Hampi,Karnataka,2010.

Verses from two great poets of Kannada literature are quoted here:

PAMPA , the first and the major classical Kannada  poet, lived in 10th CAD.His two classical epics are ‘Adipurana’ and ‘Vikramaarjuna Vijaya ‘( Pampa Bharata).His description  of  ‘Banavasi’  a place symbolising nature and culture  of  Karnataka,is also an image for the  ideology of Kannada consciousness.Two verses of that portion are quoted here in English translation.’Nandana’ refers to the garden in the heaven.

SPLENDOUR OF BANAVASI

One would love to be born

In the land of Banavasi, a veritable ‘Nandana’,

There the men are truely men,Charity they are known for ,as much as for

Their keen enjoyment of life.

They adore company ,music,literature.

If as man one could not be born there

May one be born

As a bee

Or a cuckoo.

Whenever I feel the southern breeze

Whenever I listen to pleasant speech

Whenever sweet strains of music fall on my ears

Whenever I behold the jasmine in full bloom

Whenever I make rapturous love

Whenever it is gay festive spring

Even if it be

That  a mahout’s restraining hook pricks my temples

My mind turns to you,

O Banavasi,

My dear land.

( Translated from Kannada to English by K.Narasimha Murty ,in ‘A String of Pearls’ , Chief Editor :G.S.Shivarudrappa.

Edtors:H.S.Shivaprakash and K.S.Radhakrishna ; Published -Karnataka Sahitya Academy,Bangalore,Karnataka,India,1990)

‘KUVEMPU’ -K.V.PUTTAPPA (1904-1994) was a poet,novelist,playwright ,critic,reformist ,rationalist of Karnataka .He composed many poems for the consolidation of Kannada consciousness and also propagated the ideals of an ‘Universal Man’ .The poem of Kuvempu quoted here is popular for its relevance of Kannada identity with social awareness.

‘KANNADA TABOR’- A Poem by KUVEMPU ( K.V.PUTTAPPA.)

Beat the tabor of Kannada

O,Shiva in the heart of Karnataka!

Strike away those who appear dead:

Bring together those that  fight

Shed tears to put the fire of envy

Bless so that life can be lived together.

Beat the tabor of Karnataka,

O,Shiva in the heart of Karnataka!

Each unholy action waning away

Let there be bliss in every mind:

Poets ,sages and saints as ideals

Let there be awakening in all!

Beat the tabor of Karnataka

O, Shiva in the heart of Karnataka.

(Translated from Kannada into English by Padma Ramachandra Sharma ,in ‘Selected Poems of Kuvempu’, Chief Editor:Prof.D.JavareGowda ;Associate Editors:Dr.Pradhan Gurudatta ,Dr.Karigowda Beechanahalli.Published:Prasaranga ,Kannada University ,Hampi,Karnataka,India,2011.)

Read Full Post | Make a Comment ( 1 so far )

ನಿನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣ’ ,ಇವತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ‘ಏಕೀಕರಣ ‘ : ನೆನಪುಗಳ ಎರಡು ದಿನಗಳು

Posted on ನವೆಂಬರ್ 1, 2011. Filed under: ಕರ್ನಾಟಕ | ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, , , , , |

ನಿನ್ನೆ ಅಕ್ಟೋಬರ ೩೧ ,ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ  ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣದ ದಿನ’ (ರೆಫಾರ್ಮೆಶನ್  ಡೇ ).ಜರ್ಮನಿಯ ವಿತ್ತೆನ್ ಬೆರ್ಗ್ ನಲ್ಲಿ  ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥೆರ್ ೧೫೧೭ರಲ್ಲಿ ಕೆಥೋಲಿಕ್ ಚರ್ಚ್ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆ ಎದ್ದ ದಿನ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆ ದಿನ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್  ಪಂಥ ಜನ್ಮತಾಳಿತು.ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕೆಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮದ ಪೋಪ್ ರನ್ನು ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥೆರ್ ನೇರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ.ಚರ್ಚ್ ಗಳು ಧನಸಂಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಪಾಪದ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಆತ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ.ಈತನ ಬಂಡಾಯದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ವಿತ್ತೆನ್ ಬೆರ್ಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ (ಸ್ಥಾಪನೆ ೧೫೦೨) ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು.ಧರ್ಮದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕತೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ನ ಬಂಡಾಯದ ಫಲವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಪಂಥವನ್ನು ಲೂಥರನ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.ಪ್ರತಿರೋಧ (ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ) ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸುಧಾರಣೆ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಅಕ್ಟೋಬರ ೩೧ರ ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣದ ದಿನ’ಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ಇದೆ.

ಇವತ್ತು ನವಂಬರ ಒಂದು .ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ‘ಏಕೀಕರಣ’ದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ.ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ,ಇ-ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಕಳೆದ ಭಾನುವಾರದ ಮತ್ತು ಇವತ್ತಿನ ಕನ್ನಡ ಇ-ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ,ಕರ್ನಾಟಕ ,ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಬಗ್ಗೆ ಬರಹಗಳು ಓದಲು ದೊರೆತವು .ಆದದ್ದು ಆಗಬೇಕಾದದ್ದು ಏನು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತೀವರ್ಷ ನವಂಬರದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳು ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ.ನವಂಬರ ಕಳೆದೊಡನೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ.

‘ಏಕೀಕರಣ ‘ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣ’ ದ ಮೊದಲ ಮಹತ್ವದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಘಟ್ಟ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಕೀಕರಣ ಎನ್ನುವುದು ,ಅದು ಅನನ್ಯತೆ ,ಅಭಿಮಾನ , ನೆಮ್ಮದಿಗಳ ಸಹಿತ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರು ಒಂದು ಕುಟುಂಬದವರಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಾಳಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಮತ್ತು ತೊಟ್ಟಿಲು. ಕಳೆದ ಐವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆಗಿಲ್ಲ,ಯಾಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು  ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಷ್ಟೇ  ಪ್ರಸ್ತುತವಾದದ್ದು.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿದೆ ,ಅದು ಈ ನಾಡಿನ ಎನ್ನ ಜನವರ್ಗದವರನ್ನು ‘ಏಕೀಕರಣ’ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳು ಕೊಡುವ ಅಂಕೆಸಂಖ್ಯೆಗಳು ‘ಸರ್ವರಿಗೆ ಸಮಬಾಳು ,ಸರ್ವರಿಗೆ ಸಮಪಾಲು’ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ೫೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ,ಧರ್ಮ,ಪಕ್ಷ,ವರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಛಿದ್ರೀಕರಣ ನಡೆದಿದೆ  , ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಒಂದು ಕೂಡು ಕುಟುಂಬವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ  ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣದ ಹೋರಾಟದ ನಮ್ಮ  ಹಿರಿಯರ ಹಂಬಲದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತತ್ವ ಇಂದು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನವಂಬರ ೧,೧೯೫೬.ನಾನು ಆಗ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗ.ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪುತ್ತೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಪುಣಚಾ ಗ್ರಾಮದ ಪರಿಯಾಲ್ತಡ್ಕ ಹೈಯರ್ ಎಲಿಮೆಂಟರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಐದನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ.ಆ ದಿನ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮ ಆಚರಿಸಿದರು.ಆ ಆವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮ ,ತಾಲೂಕು,ಜಿಲ್ಲೆ -ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ತಂತೆ.ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮೈಸೂರು/ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತದಂತೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.ನಮಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆ ತಮಿಳ್ ಎಂದೂ ನನಗೆ ಆಗ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.’ನೂತನ ಪಾಠಮಾಲೆ ‘ಆಗ  ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳು.ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಇದ್ದದ್ದು ಏಳು ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ.ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಒಂದು ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲ ಅದು.

ಪ್ರಾಚೀನ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಮಾತೃಭಾಷೆ ತುಳು.ಇನ್ನು ಅನೇಕರದ್ದು ಮನೆಮಾತು  ಕೊಂಕಣಿ, ಮರಾಟಿ ,ಬ್ಯಾರಿ,ಮಲೆಯಾಳ.ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಹವ್ಯಕ,ಕೋಟ,ಗೌಡ,ಕೋಟೆಯವರ ಕನ್ನಡದ ಉಪಭಾಷೆಗಳು ಅನೇಕರವು.ಆದರೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆ ,ಉಪಭಾಷೆ ,ಜಾತಿ,ಧರ್ಮಗಳ ಭೇದ ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಹೀಗೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕನ್ನಡ’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾತೃಭಾಷೆ ,ಜಾತಿ,ಧರ್ಮ,ಲಿಂಗ,ವರ್ಗಗಳ ಭಿನ್ನತೆಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಈಗ ಸರಕಾರೀ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೊರತೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮುಚ್ಚುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರ ಏಕೀಕರಣ ತತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾದದ್ದು.ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು ,ಸರಕಾರೀ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸದೆ ,ಈಗ ಲಾಭನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ ,ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳ ಕಡಿತ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ,ಅ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷೆಯಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡದ ಕಾರಣ ,ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರೀಕರಣ  ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಆರಂಭ ಆಗಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಳಗಡೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳ  ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕೆಲಸ ಸಮರ್ಪಕ ಯೋಜನೆ  ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಆಳಿದ ಎಲ್ಲ ಸರಕಾರಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ ಹೊರತು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಆಸರೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಲಿಲ್ಲ.ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ರಾಜಕೀಯವು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜನರು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ ,ಬಣ,ನಾಯಕ ,ಜಾತಿ,ಧರ್ಮ,ಮಠ -ಇವು ಯಾವುದರ ಹಂಗು ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬಲ್ಲ,ಬದುಕಬಲ್ಲ ವಾತಾವರಣ ಇತ್ತು.ಆದರೆ ಈಗ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಹಳ ಮಂದಿ ಜನರು – ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು,ಅವುಗಳ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಗಳು,ನಾಯಕರು,ಅವರ ಉದ್ಯಮಗಳು,ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯಮದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು -ಇವುಗಳ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಇವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.ಇದರಿಂದ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಛಿದ್ರೀಕರಣಗಳು  ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.ಒಂದು ,ಸಾಮಾಜಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ.ಇನ್ನೊಂದು ಆರ್ಥಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ.ಇವು ಎರಡೂ ನೆಲೆಗಳು ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ’ದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣದ ಬಳಿಕದ ಆರಂಭದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು  ಯುವಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ  ಇದ್ದ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಶಕ್ತಿ ಕಡಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ,ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವವರು,ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವವರು,ಕನ್ನಡ ವಾಹಿನಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವವರು -ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಖಂಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.ಇದು ಸಂತೋಷದ ಸಂಗತಿ.ಆದರೆ ಬಹುರೂಪಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಷಯಗಳ  ಅಧ್ಯಯನದ ಆಳ ಅಗಲ,ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ  ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಮನೋಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ವಾತಾವರಣ -ಇದು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಡಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.ಒಂದು ನಾಡಿನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಮೆ ಉಳಿಯುವುದು ಇಂತಹ ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣ’ ದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೂಲಕ.ಅದಿಲ್ಲವಾದರೆ ಏಕೀಕರಣ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ದಿನ ಇಲ್ಲವೇ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಜಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

೧೯೬೮ರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಎಂ.ಎ.ಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆತಾಗ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಾತಿನಂತೆ ನಮಗೆಲ್ಲ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಯರೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೂ ಆಗಿದ್ದ ಡಾ.ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರ ಬಳಿಗೆ ,ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ  ಅವರ ಮನೆ ‘ಬಾಲವನ’ಕ್ಕೆ  ಹೋದೆ.ವಿಜ್ಞಾನದ ಪದವಿ ಪಡೆದ ನಾನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಎಂ ಎ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವಕ್ಕೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ತಿರಸ್ಕಾರ ಇತ್ತು.ನನ್ನ ತಂದೆ ,ನನ್ನಕನ್ನಡ  ಗುರುಗಳಾದ ಪ್ರೊ.ವಿ.ಬಿ.ಮೊಳೆಯಾರರು ಮತ್ತು ಕಾರಂತರು ಮಾತ್ರ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂ ಎ ಮಾಡಲು ಉತ್ತೇಜನ ಕೊಟ್ಟವರು.ಕಾರಂತರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ :’ಬರೇ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದಿದರೆ ಸಾಲದು.ಆಂತ್ರಪಾಲಜಿ ಕೂಡಾ ಓದಬೇಕು’. ಆಗ ನನಗೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ಏನೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಎಂ.ಎ.ಮುಗಿಸಿ ,ಅದೇ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎ.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ,ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾನವವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯವನ್ನು  ಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು.ಆ ವಿಷಯದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲದ ನಾನು ಆಗ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ, ಇಂಗ್ಲಿಶ್  ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆಂತ್ರಪಾಲಜಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು  -ಕ್ರೋಬರ್,ಹಮ್ಮೊಂಡ್,ಬೆಯಲ್ಸ್ -ಹೊಯಿರ್ ಇತ್ಯಾದಿ -ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ತಂದೆ.ಇಂಗ್ಲಿಷ್-ಕನ್ನಡ ನಿಘಂಟುವಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ,ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ,ಎಂ.ಎ.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ  ಪಾಠಮಾಡಿದೆ.ಧರ್ಮ ದೇವರ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯ ,ಮಾಂತ್ರಿಕತೆ,ವಿವಾಹ,ಕುಟುಂಬ,ಬಂಧುತ್ವ ,ನಿಶಿದ್ಧತೆ ,ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಿಕತೆಗಳ ಸಂಬಂಧ -ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಚೆಗಿನ ಜಗತ್ತೊಂದು ನನಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು.ಆಗ ಕಾರಂತರ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥ ನಿದಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು.

ಮುಂದೆ ಕಾರಂತರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದಲು  ತೊಡಗಿದಂತೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಎನ್ನುವ ಯೋಚನೆಗಳ ಸುಳುಹು ದೊರೆಯತೊಡಗಿತು.ಅವರ ‘ಹುಚ್ಚುಮನಸ್ಸಿನ ಹತ್ತುಮುಖಗಳು ‘ ಗ್ರಂಥದ ಈ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದವು :” ಗತಿ ಎಂದರೆ ಇದ್ದಂತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲ ; ಮುಂದುವರಿಕೆ. ಹಾಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಜೀವಿಗೆ ಅದು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯಮಾನ.ಆಗ ತಿಳಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸಮಾಧಾನ . ಅದು ಜಾಗ್ರತವಾಗಿರುವಷ್ಟು ದಿನ, ತಿಳಿದು ,ವರ್ತಿಸುವ ಬದುಕು ತೃಪ್ತಿಕೊಡಬಲ್ಲ ಬದುಕು -ಎನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ.” ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರ ‘ವಿಚಾರಸಾಹಿತ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣ'(೧೯೬೮) ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.ಜ್ನಾನಸಾಹಿತ್ಯ,ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ,ವಿಜ್ಞಾನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಎನ್ನುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಬಗೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಕಾರಂತರು  ,ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ವಿಚಾರಸಾಹಿತ್ಯದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದುಡಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳ ಪೀಡೆ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಚಟವನ್ನು ನಾವು ಬೆಳೆಯಿಸಬೇಕು.ಮತಧರ್ಮಗಳ ವಿಚಾರವಾದರೂ ಸರಿಯೇ , ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಗತಿಯಾದರೂ  ಸರಿಯೇ ” ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಮುಖ್ಯವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು.

ಕಾರಂತರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದರು.ಮಕ್ಕಳ ವಿಶ್ವ ಕೋಶದಿಂದ  ಪರಮಾಣು ಸಹಿತ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟರು .ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಮಾಜಿಕ  ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಿದರು.ಚೋಮ,ಕುಡಿಯರು,ಮಠದ ಸ್ವಾಮಿಗಳು,ಸಮಾಧಿಯಾದ ಸರಸಮ್ಮರು,ಮೂಕಜ್ಜಿ ಯಂತಹ  ನೂರಾರು ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರ ಜೊತೆಗೆಯೇ ಬೆಟ್ಟ ಹೊಳೆ ಕಡಲು ಕಾಡುಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನನಲ್ಲಿ ಜೀವ ತಾಳಿದವು.ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಕಾರಂತರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಾಗಿ  ವಿಚಾರಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಬದುಕಿನ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಕುಲುಕಿದರು ,ಛೇದಿಸಿದರು.’ನಮ್ಮ ಅಳತೆಯನ್ನು ಮೀರಲಾರದ ದೇವರು’ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಪ್ರಬಂಧ ಅದು ಕೇವಲ ಮಾನವವಿಜ್ನಾನದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ರೂಪು ತಾಳಿದ್ದು ಅಲ್ಲ.ಅದರ ಹಿಂದೆ ತಾವು ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅನುಭವದ ದಟ್ಟ ಸಾಮಗ್ರಿ ಕೂಡಾ ಇದೆ.ಅದು ಅವರ ಕೆಲವು ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಥೀಸಿಸ್ ಕೂಡಾ ಹೌದು.

ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಂತರನ್ನು ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರೂಪಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು,ಬೇಂದ್ರೆ ,ಮಾಸ್ತಿ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿ ಇಂತಹ ‘ಸುಧಾರಣೀಕರಣ’ದ ಸಾಹಿತಿ ಚಿಂತಕರ ದೊಡ್ಡ ಇತಿಹಾಸ  ಇದೆ.ಇವರೆಲ್ಲಾ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವರು.ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಾಲುಗಳ ಉದ್ಧರಣೆಯ  ಜೊತೆಗೆ ಇವರ ಬದುಕಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸಬೇಕು.

ಕನ್ನಡವು ಅನ್ನದ ಭಾಷೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.ಅದು ನಮ್ಮದೇ ಅನ್ನದ ಭಾಷೆಯಾದರೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗುವ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತು ಬೆರೆತುಕೊಂಡರೆ ‘ ಬದುಕು ಬಲುಹಿನ ನಿಧಿಯು ಸದಭಿಮಾನದ ಗೂಡು’ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಉದಯವಾಗಬಹುದು.

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ನೆನಪಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಕೆಗಳು.

Read Full Post | Make a Comment ( 5 so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...