ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆ ಇಲ್ಲದ ಮರುಭೂಮಿ :ಜರ್ಮನ್ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಮುಖಾಮುಖಿಯ ಒಂದು ನಾಟಕ

Posted on November 9, 2011. Filed under: ಜರ್ಮನಿ, ರಂಗಭೂಮಿ, ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ | Tags: , , , , , , , |


ಆಫ್ರಿಕಾದ ಒಂದು ದೇಶ ‘ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೊ ‘.ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪಬ್ .ಅಲ್ಲಿ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಹಾಡು ಕುಣಿತ ಕುಡಿತ ಜೋರಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿಗೆ ಏಳು ಜನ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು /ಜರ್ಮನರು -ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಸೇರಿ -ಬರುತ್ತಾರೆ.ಕರಿಯ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ.ಮೊದಮೊದಲಿಗೆ ಗದ್ದಲದಂತೆ ಕಂಡ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸಂಗೀತವನ್ನು ನಿದಾನವಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆಗಂತುಕರು ಆ ಪಬ್ ನಲ್ಲಿ.ಆರಂಭದ ಅಂತರದ ಬಳಿಕ ಕರಿಯರ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯರ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮಾತುಗಳ ವಿನಿಮಯ ಮೊದಲಾಗುತ್ತದೆ.ಅದು ಮುಂದೆ ಚರ್ಚೆಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.’ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು ‘ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ.’ಯುರೋಪಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು ?’ ಅದಕ್ಕೆ ಮರುಪ್ರಶ್ನೆ.’ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಫ್ರಿಕ ಅಥವಾ ಯುರೋಪಿಗೆ ಬೇರೆಯವರು  ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆ ?’ -ಮುಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಬ್ಬ ಆಫ್ರಿಕಾದ ವಿಪರೀತ ಸೆಕೆಗೆ ಒಂದೇ ಸವನೆ ಬೆವರುತ್ತಾ ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಕಾಟ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಮತ್ತೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆಗಂತುಕರು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.ಮೊದಮೊದಲು ತಮಾಷೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ,ಕ್ರಮೇಣ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೊ ದ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ತಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅವರ ದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ .ಆತ ಹಣವನ್ನು ದುಂದುವೆಚ್ಚ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ,ಬಡಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಯುವಕರ ಸಿಟ್ಟು. ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಸ ಗುಡಿಸಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳನ್ನು ಆ ದೇಶದ ಸೈನಿಕರು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಕೊಂದ ಬರ್ಬರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು  ರೋಷದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.ಇವಳೇ  ಅತ್ಯಾಚಾರದಿಂದ ಸತ್ತ ಆ ಹೆಂಗುಸಿನ ಮಗಳು.ಈಗ ಈ ಯುವತಿ ಮಹಿಳಾಪರ ಹೋರಾಟದ ನಾಯಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.ದೇಶದೊಳಗೆ ನಾಗರಿಕ ಹೋರಾಟ ಆಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಅವಳ ಛಲ.

ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ ,ನವಂಬರ ಏಳರಂದು ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗಿನ Mainfranken Theater ನಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ನಾನು ನೋಡಿದ Les Funerailles du Desert ( Die Stadt der Einsamen) ನಾಟಕದ ಆರಂಭದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಇವು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯ ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇದ್ದ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಟನಟಿಯರು ಮೂರು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆ  ನಡೆಸಿದರು.ಫ್ರೆಂಚ್, ಜರ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೋ ದೇಶದ ಜನಭಾಷೆ ‘ಮೊರೆ’ -ಇವು ಮೂರು ಭಾಷೆಗಳು ಜರ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಕಲಾವಿದರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆ ಆದುವು.

ಈ ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾಣವೇ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮುಖಾಮುಖಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರಯೋಗ.ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದವರಲ್ಲಿ  ಏಳು ಮಂದಿ ಜರ್ಮನರು  ,ಏಳು ಮಂದಿ ಆಫ್ರಿಕನರು.ಜರ್ಮನಿಯ ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ ನ Mainfranken Theaters ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೋ ದೇಶದ  Carrefour International De Theatre De Ouagadougou(C.I.T.O.)-ಈ ಎರಡು ರಂಗಬೂಮಿ ತಂಡಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿಯ ಈ ನಾಟಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿವೆ ಮತ್ತು ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಮಾಡಿವೆ.  ಈ ನಾಟಕದ ರಚನೆ -Lilith Jordan,Bernhard Stengele  ಮತ್ತು  Paul Zoungrana. ನಾಟಕದ ನಿರ್ದೇಶನ –  Bernhard Stengele.ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ , ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿ ,ವಾಸ್ತವ್ಯ ,ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ -ಹೀಗೆ ನಿಜವಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಈ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಹಜತೆಯನ್ನು ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.  ವ್ಯೂರ್ತ್ಸ್ ಬುರ್ಗ್ ನ ನಟ ನಟಿಯರು ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೋ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕವೇ ಈ ನಾಟಕವನ್ನು ರಂಗದ ಮೇಲೆ ತರಲಾಗಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ದೇಶ -ಬುರ್ಕಿನ ಫಾಸೋ.ಕರಿಯರ ಈ ನಾಡು ಬಹಳ ಕಾಲ ಫ್ರೆಂಚರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು-೧೮೯೬ ರಿಂದ ೧೯೬೦ರವರೆಗೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಈ ದೇಶದ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆ ಈಗಲೂ ಫ್ರೆಂಚ್.ಇತರ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳು -ಮೊರೆ ಮತ್ತು ದಿವೊಉಲ .ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆ ‘ಮೊರೆ’ಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಾರೆ.ಈ ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿ Ouagadougou   .ಅಲ್ಲಿನ ರಂಗಭೂಮಿ ತಂಡವೇ ಈ ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೆಲಸಮಾಡಿದ್ದು.ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ,ಜಾನಪದ ಪರಂಪರೆ ಅಪಾರವಾಗಿ ಇದೆ.ಆದರೆ ಬಡತನ ಬಹಳವಾಗಿದೆ.ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ,ಜರ್ಮನಿಯಂತಹ ದೇಶಗಳು ಹಣ ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳ ರೂಪದ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.ಅದರ ದುರುಪಯೋಗದ ಕುರಿತೂ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವಿಡಂಬನೆ  ಇತ್ತು.

ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸ್ವಯಂಸೇವಾಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಯೋಜನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ  ಎಂದು ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.ಅದು ಆ ಎನ್ ಜಿ ಓ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಕೈಗೆ ತಲಪುವ ಮೊದಲೇ ಅನೇಕರು ಅದರಿಂದ ಕೆಲವು ನೋಟುಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಹಾಕಿರುತ್ತಾರೆ.ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮುಖಗಳನ್ನು ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಯಲುಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ  ಆಫ್ರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ನಡುವಿನ  ಕೆಲವು ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.ಯುರೋಪಿಯನ್ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಹೆಣ್ಣು -ಒಂದು ಜೋಡಿ.ಆಫ್ರಿಕನ್ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಹೆಣ್ಣು -ಇನ್ನೊಂದು ಜೋಡಿ.ಇಂತಹ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೇಮದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿ ಆಗುತ್ತವೆ.ಆಫ್ರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮನೋಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಲೋಕದೃಷ್ಟಿಗಳು ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಸಮನ್ವಯದ ಎರಡು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.ಒಂದು ದೃಶ್ಯ :ಜರ್ಮನ್ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಹೆಣ್ಣು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅವರು ಮದುವೆ ಆಗುವಾಗ ಎರಡು  ಮಾದರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.ಒಂದು -ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧವನ್ನುತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪೂರ್ವಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ವಿರೋಧಿಸುವುದು.ಇನ್ನೊಂದು  ಎರಡು  ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಸೇರುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕದ ಹೊಸ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು.ಇಂತಹ ಎರಡು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು ರಂಗದಲ್ಲಿ  ಕಾಣಿಸಿದವು.ಇನ್ನೊಂದು ದೃಶ್ಯ :ಜರ್ಮನ್ ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಹುಡುಗ ಪ್ರೇಮಿಸಿ ಮದುವೆ ಆಗುವುದು.ಬಳಿಕ ಅವರು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಸುವುದು.ಜರ್ಮನ್ ಹೆಂಡತಿ ಬಸುರಿ ಆಗಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೆರುವುದು.ಆಗ ಅವಳ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅತ್ತೆ ಆಫ್ರಿಕಾದಿಂದ ಮೊಮ್ಮಗುವಿನ ಆರೈಕೆಗಾಗಿ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು.ಮಗುವಿಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ಸೊಪ್ಪಿನಿಂದ ಯಾವ ಯಾವ ಕಷಾಯ ಮಾಡಿ ಕುಡಿಸಬೇಕು ಹಚ್ಚಬೇಕು ಮೀಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅತ್ತೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವಾಗ ,ಜರ್ಮನ್ ಸೊಸೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು.ಅವೆಲ್ಲ ಅನಾಗರಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು.ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅತ್ತೆ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ಸೊಸೆ ನಡುವಿನ ಜಗಳ.ಆಫ್ರಿಕನ್ ಮಗ -ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯರ ಜಗಳದ ನಡುವೆ ಅಸಹಾಯಕನಾಗುವುದು.

‘ಕುಟುಂಬ’ ಎನ್ನುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಭಿನ್ನವಾದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘರ್ಷ ಮುಂದೆ ದೇಶ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಬೃಹದಾಕಾರವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ.ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕುಟುಂಬ’ಎಂದರೆ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಮಾತ್ರ. ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕುಟುಂಬ  ‘ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅದೊಂದು ಅವಿಭಕ್ತ ಸಂಸಾರ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.’ಮನೆ’ ಮತ್ತು ‘ಕುಟುಂಬ’ ಎನ್ನುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳೇ ದೇಶ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಆಕಾರವನ್ನು ತಾಳುತ್ತವೆ.ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ವಿರೋಧ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುವ ಯೋಚನೆಗಳೇ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡುತ್ತವೆ .ಇದನ್ನು ಈ ನಾಟಕ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರ ತತ್ವವನ್ನಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ.ಖಾಸಗಿ ಬದುಕು ಹೇಗೆ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ನೋಟದ ಮೂಲಕ ,ಕುಟುಂಬದ ಒಳಗಿನ ನಿರಾಶಾದಾಯಕ ಕ್ಷಣಗಳು ,ಆಫ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್ ಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ  ಜಾಗತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಗೆ ಸಹಕಾರಿ ಎನ್ನುವ ಒಳನೋಟ ಈ ನಾಟಕದ ದೃಶ್ಯಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ – ಹಾಗೂ ಇದರಿಂದ ಭೂಖಂಡಕ್ಕೆ ಇರುವ ಬೆದರಿಕೆ –  ಇದರ ಕುರಿತು ಆಫ್ರಿಕನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಏನು ?

ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಮಾಜದ ಕಡೆಗೆ ಯಾಕೆ ಅಂತಹ ಆಕರ್ಷಣೆ ಇದೆ ?ಏಕಾಂಗಿತನ ಮತ್ತು ಅವಸರವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮದ ಬದುಕು  ಒಂದು ಮಾದರಿ ಆಗುವ ಅಗತ್ಯ ಏನು ?ಈ ನಾಟಕದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮದ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಯಪಾಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬರುತ್ತದೆ.೦೬.೦೩ ಗಂಟೆಗೆ ಏಳುವುದು ಮತ್ತು ಇಡೀ ದಿನದ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ನಿಮಿಷ ನಿಮಿಷದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕುವುದು.ಅದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ;ಆಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲು ೧೭ ನಿಮಿಷ ಇತ್ಯಾದಿ.ರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ನಟರು ಈರೀತಿಯ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ,ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸಲು ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಇದ್ದರೆಂದರೆ ,ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ಭಯಾನಕ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತು ,ತಾವು ಪೂರ್ವನಿಗದಿತ ಯೋಜನೆಗಳ ಗುಲಾಮರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತು.

ನಾಟಕದ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ಸಂಗೀತಗಳ ನಡುವಿನ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರದ ಪ್ರಯೋಗ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.ಆಫ್ರಿಕನ್ ಜನಪದ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತಗಳನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.ವಾಗ್ನರ್ ಒಪೆರಾದ ಸಂಗೀತ ‘ಇಸೊಲ್ದ’ ದ ಪಲುಕುಗಳನ್ನು ವಿಡಂಬನೆಯ  ರೂಪದಲ್ಲಿ  ಕೂಡಾ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

ನಾಟಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ‘ಲೋಕದ ಶೋಕಗೀತ ‘ಒಂದನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.ಅದು ಮರುಭೂಮಿಯ ಕುದುರೆಯ ನಾಗಾಲೋಟದ ದೃಶ್ಯದ ವರ್ಣನೆಯ ಹಾಡು.ಅದು  ಸುಂದರ ಭೂಮಿಯು  ಮರುಭೂಮಿ ಆಗುವ ಹಾಡು.ಅಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತದೆ ,ಭೂಮಿಯು ರಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಇಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಇಲ್ಲ.ಎಲ್ಲವೂ ಬರಡು, ಎಲ್ಲವೂ ಮರುಭೂಮಿ . ಆಕಾಶದಿಂದ ಧೂಳಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರೇಮದ ಕತೆ ಇಲ್ಲ ,ಅಲ್ಲಿ ಮರುಭೂಮಿಯೇ ಎಲ್ಲ.

Photo courtesy :Mainfranken Theater,Wurzburg,Germany-Newsletter.

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: