‘ಚಿಲಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಕಂಪ’-ಹೀನ್ರಿಶ್ ಕ್ಲೆಯಿಸ್ಟ್ ಜರ್ಮನ್ ಕತೆ -ಭಾಗ ೨.

Posted on August 6, 2011. Filed under: Uncategorized |


ಎರೋನಿಮೋ  ಜೈಲಿನ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ  ಆಗಾಗಲೇ  ನೆಲ ಕಚ್ಚಿದ್ದ  ಆ  ಇಡೀ ಬೀದಿ ಎರಡನೆಯ ಕಂಪನದಿಂದ ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಸರ್ವನಾಶದಿಂದ  ತನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು  ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಆತ ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮರದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು  ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದ.ಸಾವು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು  ಹತ್ತಿರದ ನಗರವೊಂದರ ಗೇಟಿನ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆ ಉರುಳಿಬಿತ್ತು. ಅದರ ಹೊಡೆತದ ರಭಸ ಆತನನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಿತು. ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಉರಿಯತೊಡಗಿದವು.ಎಲ್ಲೆಡೆ  ಹೊಗೆಯ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಕವಿದವು. ಅದರಿಂದ ಘಾಸಿಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಬೀದಿಗೆ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಮೇರೆ ಮೀರಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನದಿಯೊಂದು ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತಾ  ಅವನನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳಿತು. ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಹೆಣಗಳದ್ದೇ  ರಾಶಿ ರಾಶಿ. ಅವಶೇಷಗಳ ಅಡಿಯಿಂದ  ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಆರ್ತನಾದ. ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮನೆಯ ಚಾವಡಿಗಳಿಂದ  ಜನರ ರೋದನದ ಧ್ವನಿ. ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸೆಣಸಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು    ಪ್ರವಾಹದ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ.  ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಕ್ಷಕನೊಬ್ಬ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ  ಚಾಚಿದ.ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಾವಿನಷ್ಟೇ  ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗದೆಡೆಗೆ  ತನ್ನ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ.ಎರೋನಿಮೋ  ಗೇಟನ್ನು ತಲುಪಿ,ಅದರ ಆಕಡೆಗಿರುವ  ಬೆಟ್ಟವನ್ನು  ಏರುತ್ತಲೇ  ಮೂರ್ಛೆಹೋಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ.

ಎರೋನಿಮೋ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಗಾಢವಾದ  ಅಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ  ಮಲಗಿದ್ದ. ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಅವನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ ,ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ನಗರದ ಅರ್ಧಭಾಗ ಕುಸಿದು ನೆಲ ಕಚ್ಚಿದೆ. ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಂದ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡ. ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಾಗಲೇ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಶಾಂತಿ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಬೀಸಿದ ಪಶ್ಚಿಮದ ಗಾಳಿ ಅವನ ಬದುಕಿಗೆ ಮರುಜೀವ ಕೊಟ್ಟಿತು.ಸಾಂತಿಯಾಗೋದ  ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿ ನೋಡಿದ.ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ   ಕ್ಷೋಬೆಗೊಂಡ  ಜನಸಂದಣಿ  ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕಿತು.ತನ್ನನ್ನು  ಅಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ತಂದದ್ದು ಯಾವುದು ? ಆತ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ತನ್ನ ಕಾಲ ಬುಡದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಡೀ ನಗರ ಭೂಕಂಪದ ಆ ಭಯಾನಕ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನುಂಗಿಹೋಗಿತ್ತು .ಆತ  ತಲೆ ಬಾಗಿ ,ಭೂಮಿಗೆ ಹಣೆ ತಾಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಪವಾಡ ಸದೃಶ ಪಾರಾಗುವಿಕೆಗಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ.ಆ ಭಯಾನಕ ನೆನಪು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬಾ ಹರಿದಾಡಿತು.ಬಹುರೂಪಿ ಬದುಕೊಂದು ತನಗೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಉಳಿದುದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿದ.

ತನ್ನ ಕೈಬೆರಳಲ್ಲಿರುವ  ಉಂಗುರ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಎರೋನಿಮೊಗೆ ತತ್ಕ್ಷಣ ಮೊದಲು  ನೆನಪಾದದ್ದು ಯೋಸೆಫಾ , ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಜೈಲು ,ಆಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಸವನೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಟೆಗಳು  ,ಮತ್ತೆ  ಆ ಕಟ್ಟಡ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ  ಗಳಿಗೆಗಳು. ಗಾಢವಾದ ದುಃಖ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ತಾನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಈಗ ಅವನಿಗೆ ವಿಷಾಧ  ಅನ್ನಿಸಿತು.ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಳುವ ,ಮೋಡಗಳ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಇರುವ ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತ  ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡ. ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬೆರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಅವರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಸೊತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ  ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಾ ,ನಗರದ ಗೇಟುಗಳಿಂದ  ಹೊರನುಸುಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಎರೋನಿಮೋ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕವರಲ್ಲೆಲ್ಲ  ಯೋಸೆಫಾಳ  ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ. ‘ಅಸ್ತೆರೋನ್ ನ ಮಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಜ್ಯಾರಿ ಮಾಡಲಾಯಿತೇ ‘ ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯ ಸಾಮಾನುಗಳ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯೊಂದನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು , ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಾಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಹೆಂಗುಸೊಬ್ಬಳು ಎರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು.ಆಕೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ  ತಾನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ,ಯೋಸೆಫಾಳ ತಲೆ ಕಡಿಯಲಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳಿದಳು.ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಎರೋನಿಮೋ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ.ಅವಳ ಮರಣದಂಡನೆಯ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಅವಧಿ ಮೀರಿರುವ ಕಾರಣ ಅದು ನಿಜವೆಂದೇ ಆತ ನಂಬಿದ.ಒಂದು ಒಂಟಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು  ರೋದಿಸಲು  ತೊಡಗಿದ, ಅಲ್ಲೇ ಮೈಮರೆತ.  ಭೂಕಂಪದಂತಹ  ಪ್ರಕೃತಿಯ  ಸರ್ವನಾಶದ ಆಘಾತ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಎರಗಬಾರದೇ  ಎಂದು ಕನವರಿಸಿದ .ತಾನು ಯಾಕೆ ಸಾವಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ, ತನ್ನ ಹೀನ ಆತ್ಮ ಯಾಕೆ ಆರೀತಿ ಬದುಕುವ ಆಸೆ ಮಾಡಿದ್ದು ,ಅದೇ ಸಾವು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ -ಹೀಗೆಲ್ಲ ಆತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದ. ಈಗ ಅವನು ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ -ಅಲ್ಲಿನ ಓಕ್ ಮರಗಳು ಬೇರು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ತನ್ನ  ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೂ ತಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕದಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು.ಮರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ನಡುವೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಆಶಾಭಾವನೆ ಮೊಳೆಯಿತು.ಆತ  ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ.ಮತ್ತೆ ಕಾಲು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿಕ್ಕಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸಲು ಸುರುಮಾಡಿದ.ಜನರು ನೆರೆದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ಏರಿ ಹುಡುಕಿದ.ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ  ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಜನರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡುತ್ತಾ  ಬಂದ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ  ಯಾವುದಾದರೂ   ಒಂದು ಬಟ್ಟೆ ಪರಪರ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದರೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಆ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅದು ಯಾವುದೂ ಆತನ  ನಲ್ಲೆ  ಯೋಸೆಫಾ ಉಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಸೂರ್ಯ ನಿದಾನವಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಅದೇ ರೀತಿ ಎರೋನಿಮೋ ನ ಆಸೆಗಳು ಕೂಡಾ. ಅವನು ಒಂದು ಶಿಖರದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ,ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣಿವೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ,ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಮಂದಿ ಗುಂಪು ಸೇರಿದ್ದು ಕಂಡುಬಂತು. ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದೆ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನ ಕಡೆಗೆ ಅಲೆದಾಡತೊಡಗಿದ. ಯಾವ ಭರವಸೆಯ ಸುಳುಹೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡಬೇಕು  ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಣ್ಣ ಝರಿಯಲ್ಲಿ  ಮಗುವನ್ನು ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಂಡ .ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ಅವನ ಎದೆ ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿತು. ಅವನು ಬಂಡೆಯಿಂದ ಬಂಡೆಗೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ‘ ಓ, ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ತಾಯಿ ‘ ಎಂದು  ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾ  ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ -ಹೌದು ಅವನು  ಗುರುತಿಸಿದ , ಅದು ಯೋಸೆಫಾ. ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಲೇ ಅವಳು ನಾಚಿಕೊಂಡಳು. ದೈವಿಕ ಪವಾಡದಿಂದ ಬದುಕುಳಿದ ಆ ಪ್ರಿಯ ಜೋಡಿ ಒಟ್ಟಾದದ್ದು ಅಗಲಿಕೆಯು  ಆಲಿಂಗನದ ಮೂಲಕ .

ಸಾವಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಸೆಫಾ  ಮರಣದಂಡನೆಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ  ಕಟ್ಟಡಗಳು ಕುಸಿಯತೊಡಗಿದವು.ಅವಳನ್ನು ವಧಾಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಯಿತು.ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಅವಳು ಆ ನೂಕಾಟದಲ್ಲಿ  ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನಗರದ ಹತ್ತಿರದ ಗೇಟಿನ ಬಳಿಗೆ.ತತ್ಕ್ಷಣ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದ ಆಕೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ  ತನ್ನ ಮಗು ಕಾನ್ವೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕ ಮಗುವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕಾನ್ವೆಂಟಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾಳೆ.ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಇಡೀ ಕಾನ್ವೆಂಟ್  ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ದಗದಗಿಸುತ್ತಿದೆ.

********************ಮುಂದುವರಿಯುವುದು **************************************

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: