ಜಾನುವಾರು ದರ್ಜೆ, ಭಾರತೀಯ ಥಾಲಿ ಮತ್ತು ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್

Posted on April 6, 2010. Filed under: ಇರುಳ ಕಣ್ಣು |


https://bavivekrai.files.wordpress.com/2010/03/irulakannu3.jpg?w=156&h=243

ಇದು ನಾನು ‘ಪ್ರಜಾವಾಣಿ’ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಕಣ ‘ಇರುಳ ಕಣ್ಣು’ ಇಂದ ಆಯ್ದದ್ದು. ಈ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟವಾದದ್ದು 25 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್, 2009.

ನನ್ನ ‘ಇರುಳ ಕಣ್ಣು’ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮೇ ಫ್ಲವರ್ ಮೀಡಿಯಾ ಹೌಸ್ ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಕೃತಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ mayflowermh@gmail.com ಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.


ಕೇಂದ್ರದ ವಿದೇಶಾಂಗ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವರಾದ ಶಶಿತರೂರ್ ಅವರು ವಿಮಾನಯಾನದ ಎಕಾನಮಿ ದರ್ಜೆಯನ್ನು ‘ಜಾನುವಾರುದರ್ಜೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಭಾರತೀಯ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯರಾದ ಶಶಿ ತರೂರ್, ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಗೆ ಸಹಜವಾದ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಸಚಿವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕವಾದುದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ವಿಮಾನದ ಎಕಾನಮಿದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶೇ.95ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇದೆ. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ವಿಮಾನಯಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒದಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಾಗ, ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು. ಮಂಡಿನೋವು ಅಥವಾ ಕಾಲುನೋವು ಉಳ್ಳ ಹಿರಿಯರಿಗಂತೂ ಇಂತಹ ವಿಮಾನಯಾನ ಒಂದು ಯಾತನಾಪ್ರಯಾಣ. ಹಾಗಾಗಿ, ನೋಡುವವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ವಿಮಾನದ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖಕರವೆಂದು ಕಂಡರೂ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಕೈದಿಯಂತೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ವಿಮಾನಯಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಗಮನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

https://i0.wp.com/news.stanford.edu/news/2007/november28/gifs/triple_tharoor.jpgರೈಲುಗಳ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೂಡ ದರ್ಜೆಗಳಿವೆ. ಮೂರನೇ ದರ್ಜೆಯನ್ನು ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆ ಎಂದು ಕರೆದ ಬಳಿಕ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ದರ್ಜೆಗಳು ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬೇರೆಬೇರೆ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ದರ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಸನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರುಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಜನಸಂದಣಿಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಯಾತನಾಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರೈಲ್ವೆ ಖಾತೆ ಲಾಭವನ್ನಷ್ಟೇ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ರೈಲುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚು ಸೌಲಭ್ಯದ ರೈಲುಗಳು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಶೌಚಾಲಯಗಳು ಶೋಚಾಲಯಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮೇಲಿನ ದರ್ಜೆಗಳ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರುವಾಗಲೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮುದುಕರಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ, ಅಶಕ್ತರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವಿಶೇಷ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲಿನ ಬರ್ತ್ ದೊರೆತಾಗ, ಅನೇಕ ಮಂದಿಗೆ ಮೇಲೆ ಏರುವುದು, ಏರಿದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯುವುದು ಒಂದು ತ್ರಾಸದಾಯಕ ಅನುಭವ. ವಿಕಲಾಂಗರಿಗಂತೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಆಸನ ಮತ್ತು ಶೌಚಾಲಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಣ್ಣ ಸೀಟುಗಳು, ಶೌಚದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಸ್ಸುಗಳ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅದರ ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಅನಾನುಕೂಲಗಳು ಬಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ. ಒಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದರೆ, ಸೀಟುಗಳ ಸೌಲಭ್ಯ. ಹೊರಗಿನ ಆವರಣವೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಬಸ್ಸುಗಳ ವಿಕಾಸವಾದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದರ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಸನಗಳಿಂದ ತೊಡಗಿ ಸುಖಾಸನವನ್ನು ದಾಟಿ, ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ವೋಲ್ವೋಗಳವರೆಗೆ ಅನೇಕ ಮಾದರಿಗಳಿವೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಸುವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ರಸ್ತೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವಾಗಲೂ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೂ ದರ್ಜೆಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಣೀಕರಣ ಇರುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ, ರಾಜ್ಯದ ಹೆದ್ದಾರಿ, ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ, ಜಿಲ್ಲಾರಸ್ತೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ರಸ್ತೆ, ಕಿರುದಾರಿ-ಇತ್ಯಾದಿ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ದಾರಿಯ ದರ್ಜೆಗಳು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಕೂಡ ಆಯಾ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಕಾರ, ಬಣ್ಣ, ಗಾತ್ರ, ಮೇಲ್ಮೈ-ಎಲ್ಲವೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಎಂದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ರಸ್ತೆಗಳು ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದರೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದಾಗಲಂತೂ ಅವು ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಣೀಕರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಂತೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು ಎರಡು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು  ಓಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಅದು ಹಾದುಹೋಗುವ ಊರುಗಳ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ದಿನ್ನೆಗಳು, ಜಾನುವಾರುಗಳು, ಜನರು, ರಸ್ತೆ ವ್ಯಾಪಾರಗಳು, ಹುಲ್ಲಿನ ಬಣವೆಗಳು, ಒಣಗಲು ಹಾಕಿದ ಧಾನ್ಯಗಳು-ಹೀಗೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವಸ್ತುಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಅಂಗಣಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ರಸ್ತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯದಿಂದಾಗಿ, ಹಳೆಯ ರಸ್ತೆಗಳೆಲ್ಲ ಅನಾಥವಾಗಿ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಜನರೇ ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿಗಳೇ ರಸ್ತೆಗಳಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿಯ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅನಾಹುತ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ, ಬಂದ್ ನಡೆದಾಗ, ಬಳಸು ದಾರಿಯನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ, ಇಂತಹ ಅನಾಥ ರಸ್ತೆಗಳೇ ಅಪೂರ್ವ ರಹದಾರಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಹೊಸ ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವಾದಾಗಲೂ ಹಳೆಯ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಎರಡು ಊರುಗಳ ನಡುವಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪರ್ಕ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಅಗತ್ಯ. ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ನಾಗಾಲೋಟದಲ್ಲಿ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಷ್ಟೇ ಕಿರುದಾರಿಗಳು ಮುಖ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. [‘ರಸ್ತೆಗಳು’ ಲೇಖನ; ‘ಹೊಸ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪರಿಭಾಷೆಗಳು; ಸಂ. ವಿನಯಲಾಲ್, ಅಶೀಶ್ ನಂದಿ (ಅಕ್ಷರ ಪ್ರಕಾಶನ, 2007)].

ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಕಾಲುದಾರಿಗಳೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ವಾಹನಗಳನ್ನು ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ರಾಜರಸ್ತೆ, ಬರಿಕಾಲಿನವರಿಗೆ ದುರವಸ್ಥೆ. ಪಾದಚಾರಿಗಳ ಕಾಲುದಾರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ತೀರಾ ಅಗತ್ಯ. ಅದೇ ರೀತಿ ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ಸೈಕಲ್ ಪ್ರಯಾಣ, ಇಂದು ತೀರಾ ಅವಗಣಿತವಾಗಿದೆ. ಇಂಧನ ಉಳಿತಾಯ,  ವ್ಯಾಯಾಮಗಳ ಸೌಲಭ್ಯವುಳ್ಳ ಸೈಕಲ್ಗಳಿಗೆ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಓಣಿ ಇರುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಸೈಕಲ್ ದಾರಿಗಳಂತೂ ಇಲ್ಲವೇಇಲ್ಲವಾಗಿವೆ.

ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೂ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾರಿಗಳ ಸೌಲಭ್ಯ ಬೇಕು. ಸೈಕಲ್ಗಳಂತೆಯೇ ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಮೋಟಾರ್ ಚಾಲಿತ ವಾಹನಗಳ ಶಕ್ತಿಪ್ರದರ್ಶನದ ಮುಂದೆ ಎತ್ತುಗಳಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಳೆಯುವ ಗಾಡಿಗಳು ಸ್ಫರ್ಧಿಸಲಾರವು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಜಾನುವಾರುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಚಾಲಕರಿಗೆ, ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ಸಿಟ್ಟನ್ನು, ಅಸಹನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಲೆದಾಡಲು ಬೇರೆ ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅವುಗಳಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಜಾನುವಾರುಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮನೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಇರುವಂತೆಯೇ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಾಹನ ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಗಳು ಇರುವುದು ಜೀವನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಖ್ಯ. ಚಿಕ್ಕ ಟೆಂಪೋಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತೊತ್ತಾಗಿ ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುವಾಗ, ಅವಕ್ಕಾಗುವ ಹಿಂಸೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾದರೆ, ಬಸ್ಸು, ರೈಲು, ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಒದ್ದಾಟವನ್ನು ನಾವು ‘ಜಾನುವಾರುದರ್ಜೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರೆವು.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂರು ದಾರಿಗಳಾದ ವಿಮಾನ, ರೈಲು, ಬಸ್ಸು-ಈ ಮೂರೂ ಕೊಡುವ ಅನುಭವಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆ, ಆತಂಕಗಳು ಭಿನ್ನ, ಸುಖದುಃಖಗಳು ಅನಂತ. ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಬಂಧನ. ವಿಮಾನ ಮತ್ತು ಬಸ್ಸು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಬಹಳ ದೊಡ್ಡಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ಯಾನವೆಂದರೆ, ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣ. ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಲು ಆಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಹಾಗೂ ಕೊಂಚ ನಡೆದಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಅವಕಾಶಗಳು ತೀರಾ ಮಿತವಾಗಿವೆ. ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಊರುಗಳ ನಡುವೆ ರೈಲು ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನತೆ ತಮ್ಮ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿ, ತಾವೂ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸೌಲಭ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಇರಬೇಕಾದ ರೈಲಿನ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಒಂದು ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಜನಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಪರಿಚಿತರ ಭೇಟಿಯಿಂದ, ಮಾತುಕತೆಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಅನುಭವ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಲೇಖಕ ಶಶಿ ತರೂರ್ ತಮ್ಮ ‘The Elephant, The Tiger and The Cell phone’(2007) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತವನ್ನು ಥಾಲಿಗೂ, ಅಮೆರಿಕಾವನ್ನು ದ್ರವೀಕರಣ ಪಾತ್ರೆಗೂ (Melting Pot) ಹೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಮೆರಿಕ ದೇಶ ಒಂದು ದ್ರವೀಕರಣ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ, ಅಲ್ಲಿರುವ ಭಿನ್ನಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅನನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಭಾರತ ಒಂದು ‘ಥಾಲಿ’ ಇದ್ದಂತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಬೇರೆ ರುಚಿಯ, ಬೇರೆಬೇರೆ ಆಹಾರದ್ರವ್ಯಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಒಂದೇ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಔತಣಕ್ಕೆ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತವೆ. ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕೂಡ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪದಾರ್ಥದಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ, ಭಿನ್ನ. ಆದರೆ, ಅವು ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದರೊಡನೆ ಸೇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಬಹುರುಚಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತವೆ. ಈ ರೂಪಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಯಾಣದ ದರ್ಜೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದರೊಡನೆ ಮಿಳಿತವಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಲೇಖಕ ತರೂರ್ರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ.

ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬರಹದ ಮುಖ್ಯ ಧಾರೆಯನ್ನಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಲೇಖಕರು, ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂಕಣಕಾರರಾಗಿಯೂ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವ ಶಶಿ ತರೂರ್, ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಭಾಷೆಯ ಆರಾಧಕ. ಆದರೆ, ಸಚಿವಸ್ಥಾನದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಇಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ತಂದುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಧೀನಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಶಶಿ ತರೂರ್, ಭಾರತದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಚಿವರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗಲೇ ಎಕಾನಮಿದರ್ಜೆಯ ವಿಮಾನದ ಸೀಟಿನ ಬೆಲ್ಟ್ನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಧಿಕಾರದ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೆ ಅದರಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಹೊಸಬರಾಗಿ ಈಗತಾನೆ ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹಾರಲು ಹೊರಟಿರುವ ತರೂರ್, ಲೇಖಕರ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರಾದ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಭಾರತೀಯ ಥಾಲಿಯ ಬಹುಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರಾಳವಾಗಿ ಸವಿಯಲಾರದ ನೋವು ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ದೊಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ, ಮುಂದೆ ಹಾಸಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಿಟ್ಟ ಜಾನುವಾರುಗಳ ‘ಅಂಬಾ’ ಎನ್ನುವ ರವವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಆಲಿಸಬೇಕು.

25 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್, 2009

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

2 Responses to “ಜಾನುವಾರು ದರ್ಜೆ, ಭಾರತೀಯ ಥಾಲಿ ಮತ್ತು ಸೀಟ್ಬೆಲ್ಟ್”

RSS Feed for ಬಿ ಎ ವಿವೇಕ ರೈ Comments RSS Feed

ಶಶಿ ತರೂರ್ ಅವರು ವಿಮಾನದ ಎಕಾನಮಿ ದರ್ಜೆಯನ್ನು ದನದ ದೊಡ್ಡಿ ಎಂದು ಕರೆದಾಗ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಿರಸ್ಕಾರವಿತ್ತು.ಎಕಾನಮಿ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿರ್ವಾಯತೆ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಈ ದೇಶದ “ಎಕಾನಮಿ” ಅರ್ಥವಾಗದವರು ಎಂಥ ಆಡಳಿತ ಕೊಡಬಲ್ಲರು…?

ನನ್ನ ಲೇಖನದ ಮುಖ್ಯ ಧಾಟಿಯೇ ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯರ ನೋವುಗಳು ಅರ್ಥ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.ತರೂರ್ ವ್ಯಂಗ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕಾರವೇ ತಿರುಳು.ತಮ್ಮ ಸೌಲಭ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.


Where's The Comment Form?

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: